Hayatın %10’u Olanlar, %90’ı Olan Biziz

“Hayat, başınıza gelenlerin %10’u ve bunlara verdiğiniz tepkilerin %90’ıdır.” – Charles Swindoll

Bazı günler hiçbir şey planladığımız gibi gitmez.
Müşteri iptal eder, ekipten biri istifa eder, hedef tutmaz, trafik kilitler, bir mesaj moralimizi bozar. İşin ilginç kısmı şu: Bu “olanlar” hayatın sadece %10’u. Geri kalan %90 ise bizim iç sesimiz, yorumumuz, tavrımız ve aksiyonumuz.

Çünkü hayat çoğu zaman “ne oldu?” sorusundan çok “ben buna nasıl yanıt verdim?” sorusuyla şekillenir.

%10: Kontrolümüz dışında kalanlar
  • Ekonomik dalgalanmalar

  • Beklenmedik krizler

  • İnsanların seçimleri

  • Zamanlama hataları

  • Kırıcı sözler, yanlış anlaşılmalar

  • Şanssızlık gibi görünen olaylar

Bunlar olacak. Olmamasını beklemek, sürekli hayal kırıklığı üretir.

%90: Kontrolümüzde olanlar
  • O anki tonumuz

  • Olayı nasıl anlamlandırdığımız

  • Hangi kararı aldığımız

  • Ne kadar süre şikâyette kaldığımız

  • Hangi adımı attığımız

  • Kendimize nasıl konuştuğumuz

Bir yönetici, bir ekip lideri, bir girişimci ya da bir çalışan… Hepimiz için farkı yaratan şey tepkidir.

Tepkiyi yönetmek “bastırmak” değildir

Tepkiyi yönetmek; duyguyu yok saymak değil, duyguyu yönetip doğru davranışı seçmektir.
Öfkelendiğinde bağırmamak, korktuğunda kaçmamak, eleştirildiğinde savunmaya geçmeden dinleyebilmek… Bunlar “karakter” değil; çoğu zaman çalışılmış bir beceridir.

Benim uyguladığım 4 adım (işte ve hayatta)
  1. Dur (10 saniye)
    Hızlı tepki, çoğu zaman pahalıya patlar.

  2. Etiketle
    “Şu an sinirliyim / kaygılıyım / kırıldım.” Duyguyu isimlendirmek gücü artırır.

  3. Neyi kontrol ediyorum?
    Kontrolümde olmayanı bırak, kontrolümde olanı seç.

  4. Bir sonraki en iyi adım
    Mükemmel adım değil; “şu an yapılabilecek en doğru küçük adım.”

Bu sözün en güçlü tarafı: Sorumluluğu geri veriyor

Suçlamak kolaydır: sistemi, insanları, şartları…
Ama bu söz, direksiyonu tekrar elimize verir:
“Ben neyi seçiyorum? Nasıl bir insan olmayı seçiyorum?”

Bugün sana kötü bir şey olmuş olabilir.
Ama günün sonunda seni büyüten şey, onun kendisi değil; ona verdiğin tepkidir.

Benzer Yazılar